Szkolenia dla pracownikow finansowane z ue

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z środka rozdrobnionego, z zmianie wędzonki to mięsne przetwory zrobione z osobnego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który polega na działaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest zachowanie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego stylu oraz aromatu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej cieszyć się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że mimo umieszczania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Jednym z najciekawszych przetworów mięsnych wydawanych przez hurtownie wędlin jest typowa szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w obrębie między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz prawdopodobnie być zabarwiony na biało, z odcieniem kremowym lub różowawym. Drugim w porze najbardziej modnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest głośna na wszelkim świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic dziwnego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w własnym regionie doprowadziły do tego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, kiedy w terenach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny mający nie tylko mięso wieprzowe, ale także wielkie domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich realizacji były powody ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, ponieważ jej deficyt uzupełniano innymi rodzajami mięs. W ten metoda utrwalił żywy do tej chwili stereotyp głoszący, iż salami wykonywane jest z oślego mięsa, frankfurterki wykonywa się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.